adwersarz


adwersarz
adwersarz {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mos V, lm. M. -e, D. -y {{/stl_8}}{{stl_7}}'osoba występująca przeciw komuś; przeciwnik, zwłaszcza w dyskusji, sporze': {{/stl_7}}{{stl_10}}Mieć adwersarzy. Być czyimś adwersarzem. <łac.> {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • adwersarz — m II, DB. a; lm M. e, DB. y przestarz. «ten, kto występuje przeciw komuś, czemuś, zwalcza kogoś lub coś; przeciwnik, nieprzyjaciel» Być czyimś adwersarzem. Pokonać swoich adwersarzy. ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • adversorius — ×adversõrius (l. adwersarz) sm. (2) priešininkas: Bijais, idant nepajudintumbei prieš save adversoriaus jo DP186 …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • oponent — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos I, Mc. oponentncie; lm M. oponentnci {{/stl 8}}{{stl 7}} ten, kto oponuje, nie zgadza się z czymś, jest zwolennikiem przeciwstawnych poglądów w dyskusji; adwersarz <łac.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień